8 Jestha, 2075 | 22 May, 2018 Tuesday
तीतोपाटी डट कम- ठूलो भए पछि के गर्छौ  एउटी पुरानी साथीले हिजो सोधी मैले भने, म ठुलो भएर एउटा बेश्यालय खोल्न चाहन्छु,बैसको लय खप्न नसक्ने मान्छेहरुका लागि !" ऊ एकछिन बोलिन,सायद यो बिषयमा बोल्न सबै लाज वा डर मान्छन, मेरो तर्क खासै गलत थिएन किनभने म अब चाहन्न कि पाच बर्ष सम्म प्रेम गरेका एक जोडी एक अर्काको मन देखि थकित भएर भर्खरै कतै देखेको स्तनमा बढी आकर्षित हुन् अनि flirting , chatting र dating बाट सुरु भएको त्यो लामो प्रेम कथा make up नहुने गरि break up मा सकियोस, म अब चाहन्न कि नौ कक्षा पढ्दै गरेका भाई बहिनी हरु लभ गर्दै गर्दै सब गर्ने अवस्थामा पुगुन् र त्यो sex नामक मस्तीको गस्ती गर्दै गर्दा बजारमा "काण्ड" निक्लियोस जो तपाई हामी जस्ता बोकाको हातमा परोस् र viral बनोस अनि नतिजा-एउटा नपत्याको आत्महत्याको म अब You Tube मा Nepali Commedy Video भनेर खोज्दा नाङ्गा र बाङ्गा thumbnail सहितका कलाहीन छाडा भिडियो हेर्न चाहन्न जो हेर्दा "बादरको पुच्छर लौरो न हतियार" भन्ने उखानको याद आओंस् ! यी सबै बैसको लय खप्न नसक्ने मान्छेहरुका लागि बेश्यालय खोल्न चाहन्छु। Valentine Day मा कुरो मिलेन भनेर लफडा गर्ने अर्थहीन दिन हरुको अन्त्यको लागि भए पनि म बेश्यालय खोल्न चाहन्छु ।

Local Bus वा Public Places मा एउटी केटिको तिग्रा नचिमोटियोस छाती नछामियोस र ऊ कुकुर जसरी नजिस्क्याइयोस भन्नका लागि पनि म बेश्यालय खोल्न चाहन्छु । साना साना नानीहरु बिहान बिहानै बलात्कृत आसुसंग नडराउन् भन्नका लागि पनि म बेश्यालय खोल्न चाहन्छु ।

Facebook Group मा जुत्ता Shopping गरे जसरी केटिले केटा र केटाले केटिलाई एक अर्काको जिगर र फिगरको आधारमा shopping गर्दै गर्दा "म त Single छु,हजुर नि?" भन्ने post देख्नु नपरोस् भन्ने सोचले पनि यी बैसको लय खप्न नसक्ने मान्छेहरुका लागि बेश्यालय खोल्नु नै ठिक होला जस्तो लाग्यो 

बिकाश  पन्थी'
हाल, अर्घाखाँचि - सन्धिखर्क